ترانه چریک مثل چمران

خواننده: ایمان شهابی. شاعر: عبدالرحیم سعیدی راد. تنظیم کننده و آهنگساز: احسان سعیدی.

توی کوچه های تهرون دیدمت
وقتی خنده از لبات پر می کشید
وقتی با یه تیکه گچ تو آسمون
یه نفر چند تا کبوتر می کشید

تو مسیر درس و علم و معرفت
یه روزی بزرگ و بالنده شدی
عاشقونه پا گذاشتی رو دلت
باعث شکوه آینده شدی

تو همون چریک با غیرتی که
همه جا رد قدمهای تو بود
یه روزی جنوب لبنان دیدمت
یه روزم تو پاوه غوغای تو بود

روزای معرکه یک مبارزی
تو شبای حمله یک مهاجمی
تو مثل نخل های بی سر جنوب
صد سالم بگذره باز مقاومی

مث اسم پهلوونای قدیم
توی شعر و شاه بیت غزلی
اسم مردی و شجاعت که میاد
هنوزم تویی که ضرب المثلی

آخرای ماه خرداد که رسید
عطر رفتن تو اومد به مشام
یهو دهلاویه کربلا شد و
تو شدی تداعی راه امام

http://www.negahmedia.ir/media/show_video/173070

 

لزوم بیان مقاومت دزفول در کتاب های درسی

کد خبر: ۳۴۷۵۷۷۵

تاریخ انتشار: ۲۴ خرداد ۱۴۰۱ - ۰۹:۲۹

علمی و فرهنگی » کتاب و مطبوعات

لزوم بیان مقاومت دزفول در کتاب های درسی

شاعر و منتقد حوزه ادبیات دفاع مقدس گفت: بیان پایداری و مقاومت مردم دزفول در جنگ شهرها‏، در کتاب های درسی با بهره گیری از کتاب ”دزفول : گزارشی از شهر مقاوم دزفول در جنگ شهرها“ مفید و بجاست.

لزوم بیان مقاومت دزفول در کتاب های درسی

عبدالرحیم سعیدی راد در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار صدا وسیما افزود: جنگ شهر‌ها و موشک باران غیر نظامیان و
مقاومت مردم در پشت جبهه‌ها می‌تواند موضوع رمان‌ها، فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی قرار بگیرد.

وی گفت: کتاب ” دزفول: گزارشی از شهر مقاوم دزفول در جنگ شهرها“ با سند‌های بسیار و با زبان روان و شیوایی که دارد می‌تواند کتاب مناسبی برای پژوهشگران دانشگاهی به شمار آید.

سعیدی راد گفت: " دزفول: گزارشی از شهر مقاوم دزفول در جنگ شهرها" کتابی تحقیقی و تاریخی است که نویسنده خود درگیر ماجرا‌های آن بوده است از آن رو که در تمام مدت ۸ سال جنگ تحمیلی ایران با عراق در دزفول زندگی کرده است.

این شاعر و منتقد حوزه ادبیات دفاع مقدس گفت: نویسنده در هنگام جنگ تحمیلی نیز با انتشار نشریه وارثین با همکاری آقایان شریفی پور و فرهی که بعد‌ها شهید شدند کار فرهنگی می‌کرده است.

سعیدی راد افزود: کتاب ” دزفول: گزارشی از شهر مقاوم دزفول در جنگ شهرها“ کتاب بسیار کاملی در حوزه مقاومت مردم دزفول است، اما چند نکته کوچک در آن جا افتاده است.

وی گفت: برای مثال مقاومت مردم در پشت بام‌ها با هر سلاحی حتی سنگ در برابر دشمن و ایجاد سرعت گیر برای آنان خوب بود در این کتاب شرح داده می‌شد.

سعیدی راد با اشاره به این که در دزفول چند قبر ناشناخته وجود دارد افزود: در دوران جنگ تحمیلی هنگامی که دشمن یک شب تهدید به بمباران و موشک باران کرد یک خانواده با حنا گذاشتن بر دست و پای خود می‌خواستند نشانه بگذارند، تا اگر شهید شدند شناخته شوند البته آن شب اتفاقی برای این خانواده نیفتاد و آنان هنوز در آن تاریخ جمع می‌شوند و به یاد آن دوران حنا بر دست و پای خود می‌بندند‏. کاش این موارد در جا‌هایی ثبت شود.

این شاعر و منتقد حوزه ادبیات دفاع مقدس گفت: در کتاب " دزفول: گزارشی از شهر مقاوم دزفول در جنگ شهرها" تصویری از لوح سال ۱۳۶۶ که وزیر کشور وقت به شهر دزفول در جایگاه پایتخت مقاومت اهدا کرد مشاهده نمی‌شود و جای آن خالی است.

سعیدی راد افزود: به هر روی بسیار از شهر‌های ما در دوران جنگ ۸ ساله ایران و عراق مقاومت کردند که باید درباره آن‌ها نوشته و تبلیغ شود تا هر کس در هر جای جهان برای مثال با شهر مقاوم دزفول آشنا شود.
شهر دزفول به شهر موشک‌ها و توپ‌ها و به قول عراقی‌ها «بلدالصواریخ» معروف است که در سال‌های دفاع مقدس صد‌ها بار مورد هجوم ر ژیم بعث عراق قرار می‌گیرد. دزفول در طول ۲۷۰۰ روز مقاومت، ۲۶۰۰ شهید تقدیم اسلام و آرمان‌های امام (ره) کرده است.
کتاب دزفول: گزارشی از شهر مقاوم دزفول در جنگ شهرها“ به نویسندگی عبدالرضا سالمی‌نژاد به همت انتشارات مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس منتشر شده است.

https://www.iribnews.ir/fa/news/3475775/

 

محفل کریمانه

https://www.iranpl.ir/news/37155

محفل ادبی «کریمانه» به مناسبت دهه کرامت در تهران برگزار شد

مصاحبه پیرامون حمید سبزواری

گفت‌وگو با عبدالرحیم سعیدی راد درباره ویژگی‌های شعری حمید سبزواری در سالروز درگذشت او

شاعر زمانه

حمید سبزواری

«حمید سبزواری» از شاعران نسل اول انقلاب است که او را «پدر شعر انقلاب» نیز می‌دانند، تأثیرات او بر پهنه ادبیات معاصر و شعر حماسی انکارناپذیر است، چنان که شاعران بسیاری در طول این سال‌ها ادامه‌دهنده مسیر او و راوی انقلاب در بستر شعر و سرود شده‌اند.

حمید سبزواری بامداد ۲۲ خرداد ۱۳۹۵ در سن ۹۱سالگی به دلیل کهولت سن و وخامت بیماری درگذشت. 
به بهانه سالگرد درگذشت این شاعر انقلابی با «عبدالرحیم سعیدی راد» که خود از شاعران برجسته و شاخص انقلاب است درباره ویژگی‌های شعری و شخصیتی مرحوم سبزواری و تأثیراتی که در ادبیات معاصر داشته است، به گفت‌وگو پرداختیم.
 سعیدی ‌راد در این گفت‌وگو به اهمیت و ظرفیت فضای مجازی در بهره‌برداری از سرود و شعرهای انقلابی اشاره می‌کند و از ضرورت بازسازی این فضا برای نسل جدیدی می‌گوید که شاید با آرمان‌های انقلاب مأنوس نباشند و سرود می‌تواند دریچه تازه‌ای به همبستگی و حضور مردمی در همه عرصه‌ها باشد.  

 آقای سعیدی ‌راد چه ویژگی‌ در شخصیت مرحوم سبزواری وجود داشت که اشعارشان را از سایر شاعران متمایز می‌کرد؟ 
ایشان از شاعران نسل اول انقلاب بود و حتی سال‌های پیش از انقلاب جایگاه ویژه‌ای در شعر معاصر کشور داشت؛ مرحوم سبزواری از جمله افرادی است که در ادبیات ما جایگاه محکمی دارد که قابل حذف شدن نیست. مرحوم سبزواری زبان خودش را داشت و به موضوعات روز خیلی توجه می‌کرد و همیشه شاعر روزگار خودش بود، او از روزهای آغازین انقلاب جزو مبارزان بود و اشعار مهمی همچون «خمینی ای امام» و... را خلق کرد؛ سرودهایی که روی زبان عامه مردم جاری می‌شده و این نشان از جایگاه ویژه‌اش در ادبیات و میان مردم دارد. در سفری که همراه ایشان بودم از خاطراتش و شعرهایی می‌گفت که پیش از انقلاب در محافل شعری گسترش پیدا می‌کرد. او همیشه در خط اول مبارزه و دین‌مداری بوده و هیچ ‌گاه هم در جبهه مخالف قرار نگرفت؛ مرحوم سبزواری تا آخرین روزهای حیاتش در خط انقلاب بود و شعرهایش هم در همین راستا سروده شد. 

 به نظرتان شاخصه اصلی اشعار مرحوم سبزواری چه بود؟
به نظرم سرودهایش شاخص‌ترین بخش اشعار اوست. سرود از مقولاتی است که رهبر معظم انقلاب نیز در یکی از دیدارهایشان با شاعران به آن توجه ویژه داشتند و فرمودند: جایگاه سرود باید محکم‌تر از این‌ها باشد و بیشتر از چیزی که امروز می‌بینیم در میان مردم جا بیفتد. در حالی که متأسفانه جایش در ادبیات ما بسیار کمرنگ شده است.

 در چهار دهه اخیر سهم شعر و ادبیات در پیکره انقلاب و حفظ آرمان‌ها و ارزش‌ها چقدر بوده و در این سال‌ها چه مسیری را طی کرده است؟
از همان روز نخست انقلاب شعر حضور جدی داشته و از شعارهای مردم که به نوعی شعر بودند می‌توان یاد کرد. شعر می‌تواند برای جاودانه شدن یک مضمون ارزشمند ایفای نقش کند. من معتقدم شاعران نسل اول انقلاب خیلی وفادارتر به انقلاب و نظام بودند و اشعارشان همچنان در ادبیات ما می‌درخشد. نسل‌های بعدی هم به شکل دیگری آن را حفظ کردند اما هر چه می‌گذرد نسل‌های سوم و چهارم کمتر از نسل‌های پیش از خودشان این وفاداری را به ادبیات معاصر نشان داده‌اند. شاید هم به این دلیل است که امروز تعداد شاعران ما خیلی زیاد شده؛ در حالی که نسل اول انقلاب تعدادشان بسیار کم بود و حتی به ۲۰ نفر هم نمی‌رسید. اما رفته رفته زمینه‌هایی توسط کنگره‌های شعر فراهم شد، شاعران توانستند اشعارشان را در مطبوعات منتشر و حتی به راحتی کتاب چاپ کنند و در واقع تعداد زیاد نسل جدید شاعران موجب شده این سردرگمی به وجود بیاید که این‌ها در چه مسیری حرکت می‌کنند.

 شعر انقلاب برای ارتباط با نسل جدید و آن‌هایی که سال‌های پیروزی و دوران دفاع مقدس را تجربه نکردند، چه باید بکند؟
تجربه نشان داده عامه مردم وفادار به انقلاب و دین‌مدار هستند، اما به نظر می‌آید تریبونی که در فضای مجازی وجود دارد بیشتر در اختیار کسانی است که شاید روحشان خیلی با این مفاهیم عجین نشده باشد، ضمن اینکه این‌ها از ابزار جدید بهتر استفاده می‌کنند و در انتشار حرف ناحق خود تواناترند؛ البته به تازگی صداوسیما نشان داده می‌تواند نقش مفیدی در اختصاص جایگاهی ویژه به شعر داشته باشد. این روزها آقای قزوه که از شاعران نسل دوم انقلاب است در مرکز سرود و موسیقی صداوسیما حضور دارد و تلاش خود را کرده تا شعر و سرود سهم بیشتری در صداوسیما داشته باشد، از سویی دیگر شعر ارزشی را در شبکه‌های مختلف جا می‌اندازد و در اخبار هم به آن می‌پردازد، زیرا در این شرایط است که می‌توان بیشتر در میان مردم رخنه کرد.
ما شعر خوب زیاد داریم اما به نظرم در این سال‌ها شعر واقعی ما مظلوم واقع شده، در همه گونه‌های شعری، شاعران خیلی خوبی داریم که اشعارشان می‌تواند در جامعه منتشر شود و صداوسیما هم می‌تواند این نقش را به خوبی ایفا کند. گرچه شاعران نسل اولی که در قید حیات هستند مانند آقایان معلم، گرمارودی و... اصلاً در فضای مجازی حضور ندارند، در حالی که اگر تریبون در اختیارشان باشد و بتوانند از آن استفاده کنند قطعاً شعر ما بهتر و درست‌تر معرفی می‌شود و شعر می‌تواند به مدد رسانه‌های جمعی جایگاه بهتری داشته باشد.

مرحوم سبزواری پدر شعر انقلاب بودند، چطور می‌توان فقدانشان را در عرصه شعر و ادبیات انقلاب جبران کرد؟
به نظرم هیچ کس نمی‌تواند جای فرد دیگری را پر کند اما می‌توان در آن مسیر حرکت کرد. مسیر آقای سبزواری به‌روز بودن است؛ هر اتفاقی که رخ می‌داد چند ساعت بعد، از ایشان شعری منتشر می‌شد. در حال حاضر هم شاعری مانند افشین علا در همه اتفاقات کشور خودش را نشان می‌دهد، چنان‌ که شاعران دیگری همچون قاسم صرافان، میلاد عرفان‌پور و محمدعلی مؤدب مسیر مرحوم سبزواری را طی می‌کنند و شاعر زمانه خودشان هستند.

خبرنگار: صبا کریمی

https://www.qudsonline.ir/news/803240/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87

https://www.qudsonline.ir/news/803240/

http://www.qudsdaily.com/Newspaper/item/17842

 

محفل کریمانه امام رضایی- کتابخانه پارک شهر خرداد 1401

 

محفل ادبی «کریمانه» به مناسبت دهه کرامت در تهران برگزار شد

https://bakhabaran.com/contents/19a237f59029e8a937122818d95aebd5/%D9%85%D8%AD%D9%81%D9%84-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%20%C2%AB%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87%C2%BB%20%D8%A8%D9%87%20%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8%D8%AA%20%D8%AF%D9%87%D9%87%20%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%AA%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%20%D8%B4%D8%AF

 

نثر ادبی- برای امام خمینی (ره)

ای حضرت عشق!

نام شگفت روح اللهی ات یعنی زنگ بیداری برای تمام نسلها و وجدانهای زنگ نخورده؛ یعنی زیر بار هیچ ظلمی نرفتن؛ یعنی همواره در صف سربازان پا برهنه بودن؛ یعنی سواری ندادن به ماشین های لوکس؛ یعنی یک شهید آباد مردانگی؛ یعنی سوار بر طوفان عشق بودن و طومار استکبار را پیچاندن؛ یعنی پرچم حقیقت را بر بلندترین قله جهان برافراشتن و زیر پرچم هیچ نااهلی نبودن.

ای خورشیدی که هرگز فراموش شدنی نیست!

مگر تو شمع بودی که با نسیمی خاموش شوی؟ مگر می شود تو را در گوشه ای از شب دفن کرد؟ مگر می شود در مصیبت تو گریست در حالی که از بین ما نرفته ای؟ و اصلا مگر می شود تو را فراموش کرد وقتی راه نورانی ات بی غبار است .

حالا ولی در مصیبت تو،  هفت دریا عطش در سینه ام می جوشد؛ هفت دسته عزاداری در جانم سینه می زنندو هفت فیضیه در رگهایم نام تو را فریاد می زنند. 

حالا هم سیصد و سیزه خورشید از دل تاریخ به خروش آمده اند و در مسیر نگاه گرم تو در حرکتند.

عبدالرحیم سعیدی راد

از کتاب سه مزار برای یک شهید

مکث
روایتی از یک رزمنده
هدایت و رهبری رزمندگان

کتاب «سه مزار برای یک شهید» سیری در زندگی روحانی شهید حجت‌الاسلام‌ شریف‌قنوتی به قلم عبدالرحیم سعیدی راد نوشته شده است. این اثر در قطع رقعی و 208صفحه، با شمارگان 3هزار نسخه توسط مؤسسه فرهنگی و انتشارت پیام آزادگان به چاپ رسیده است. در بخشی از این کتاب که به خاطرات همرزمان شهید اشاره شده است می‌خوانیم: «یک روز همراه شهید آبکار به منطقه کوی طالقانی رفته بودیم. در کوچه پسکوچه‌ها مشغول جنگ با عراقی‌ها بودیم چند نفر از آنها را کشتیم و یک نفر را اسیر کردیم. من از اسیر عراقی پرسیدم: «شما چه اطلاعاتی از ما دارید»؟ اسیر عراقی به ما گفت: «شخصی بین شما هست، به نام شیخ شریف». ما واقعاً تعجب کردیم. با توجه به اینکه مدت بسیار کوتاهی بود که شیخ شریف به خرمشهر آمده بود، هنوز خود ما ایشان را درست نشناخته بودیم، اما عراقی‌ها می‌دانستند که شخصی به نام شیخ شریف در خرمشهر هست که رزمندگان را رهبری، هدایت و فرماندهی می‌کند.»

مکث
نظر اسرای عراقی درباره مقاومت رزمندگان
دفاع با ایمانی راسخ
 در بخشی از کتاب «سه مزار برای یک شهید» می‌خوانیم: «یک اسیر عراقی گرفتیم. شیخ به عربی به اسیر گفت: «خرمشهر چه دارد شما این همه نیرو وارد شهر کرده‌اید؟» اسیر عراقی گفت: «صدام به ما گفت در عرض چند روز خرمشهر و خوزستان را باید تصرف کنید». شیخ شریف گفت: «شما الان نزدیک یک‌ماه است که خرمشهر را نگرفته‌اید. پس چه شد؟» اسیر عراقی گفت: «ما به صدام گفته‌ایم که مسئله گرفتن خرمشهر، مسئله توپ و تانک نیست.  بلکه یک عده بچه محصل جمع شده‌اند و با ایمان کامل از خرمشهر دفاع می‌کنند و تانک‌های ما را در صد دستگاه وارد گل کرده‌اند. با این وضعیت تصرف خرمشهر خیلی سخت است». وقتی این اسیر عراقی از ایمان صحبت کرد اشک از چشمان شیخ شریف سرازیر شد. شیخ گفت: «این یک بعثی عراقی است. ببینید چگونه از ایمان شما صحبت می‌کند. ببینید که شما در خرمشهر چه کرده‌اید و چه بلایی بر سر لشکرهای عراق آورده‌اید؟ پس محکم باشید و بهتر و بیشتر کار کنید».

روزنامه همشهری 14010307

شعر پابه‌پای رزمنده‌ها بود

کد خبر: ۱۳۶۷۴۰۳

 

شعر و ادبیات از همان روز‌های ابتدایی دفاع‌مقدس توانست در صحنه‌های نبرد حضور و تاثیر خودش را القا کند. شعر در ایجاد حس حماسی و ترغیب رزمندگان به مقاومت در برابر دشمن اشغالگر، تأثیرگذاری ویژه داشت و در آن سال‌ها، شاعران گاه در جبهه‌های نبرد حاضر می‌شدند و برای رزمندگان شعر می‌خواندند.

این حضور و این تأثیرگذاری، تاریخی به اندازه تاریخ خود دفاع‌مقدس دارد، به گونه‌ای که تا جایی که در خاطر دارم، در همان روز‌های ابتدایی دفاع‌مقدس که هنوز دشمن به تازگی وارد خاک کشور شده‌بود، در یکی از روزنامه‌ها شعری درباره سرباز از یوسفعلی میرشکاک چاپ شده‌بود. همچنان که گفتم ادبیات از همان ابتدای دفاع‌مقدس در کنار مردم و رزمندگان بود و این حضور و همراهی، در قالب شعر و مفاهیم ادبی خصوصا درباره سالروز آزادسازی پررنگ و مشهودتر است. یکی از اشعار ماندگار در آن دوره، که پس از آزادسازی خرمشهر سروده و پخش شد و در مناسبت‌های مختلف حتی پیروزی انقلاب اسلامی، بار‌ها پخش و زبانزد مردم شده‌بود، سرود زیبای «خجسته باد این پیروزی» با صدای محمد گلریز و سروده مرحوم استاد حمید سبزواری است. آقای سبزواری در این شعر با زیبایی، مهارت تمام و تاثیرگذاری حماسی و عاطفی بسیار درباره حماسه خرمشهر می‌گوید و دلیل اصلی این تأثیرگذاری که در طول سال‌ها حفظ شده، همین است. البته در کل دوران دفاع‌مقدس، شعر پا به پای رزمنده‌ها حضور داشته و توانسته‌است جایگاهی جدایی‌ناپذیر از عرصه دفاع‌مقدس پیدا کند؛ به گونه‌ای که حتی در دوران جنگ و در زمان گلوله‌باران شهر‌های خوزستان، شاعران در کنگره شعر جنگ در این استان حضور یافتند و این حضور، خود دارای پیام بود.
سال ۷۱ کنگره شعری برای خرمشهر و در سالروز آزادسازی این شهر برگزار کردیم. تا جایی که به خاطر دارم شعر‌های بسیار ارزشمندی در آن کنگره جمع‌آوری و خوانده شد و بسیاری از چهره‌های ارجمند و ارزشمند شعر معاصر و چهره‌های تاثیرگذرا شعر انقلاب، در این کنگره حضور داشتند. آن سال به طور خاص شعر‌ها درباره آزادسازی خرمشهر و بیان حماسه‌ها و رشادت‌های رزمندگان بود و بسیاری از آن اشعار، در طول تاریخ دفاع‌مقدس به عنوان سروده‌های مهمی برای خرمشهر، ماندگار شد. فکر می‌کنم از آن سال به بعد تا امروز بسیاری از شعرا هرسال تعدادی از اشعارشان را به این روز اختصاص می‌دهند و سالروز آزادسازی خرمشهر را گرامی می‌دارند. به عبارت دیگر، خرمشهر در شعر شاعران امروز همچنان زنده و جاری بوده و تمام نشده‌است. شاید اگر کسی تمام اشعار این چند دهه درباره خرمشهر را جمع‌آوری کند، ده‌ها مجموعه شعر درباره سالروز آزادسازی خرمشهر گردآوری و منتشر شود، اما متاسفانه این کار به طور خاص انجام نشده و تنها یک مجموعه به نام حماسه‌ها و گلوله‌ها در آن کنگره منتشر شد. ۴خرداد نیز روز مقاومت دزفول است. ما معتقدیم مقاومت مردم در دزفول بود که آزادسازی خرمشهر را رقم زد.

عبدالرحیم سعیدی‌راد - شاعر / روزنامه جام جم 

سوم خرداد 1401

قمقمه هاي خالي

قمقمه هاي خالي

پوتين هاي تركش خورده ام در فكه جا مانده اند
چفيه ام بر مانع خورشيدي اروند،
يكي زمان را به عقب هل بدهد
كوسه ها رحم ندارند!
"سيد جمشيد" [1] را از آب بيرون بكشید.

***
يكي زمان را به عقب هل بدهد
بچه هاي جبهه "صالح مشطط" درگيرند،
زخمي ها تشنه،
قمقمه ها خالي

از در و ديوار خمپاره مي چكد
اما خطبه هاي" جمي"[2]
از آتشبار هاي دشمن قوي ترند.

***
يكي كمك كند زمان را به عقب برگردانيم
شايد بتوانيم
شهدايي را كه در جزيره مانده اند
به عقب بياوريم.

یك نفر به زخمي هاي خيابان چهل متري خرمشهر
بي سيم بزند:
مقاومت كنيد!... سيد صالح [3] با نيروهاي كمكي مي رسد.
شايد اگر ميدان ونك
ميدان الله خرمشهر بود
كسي به داد دست هاي تاول زده "بهنام محمدي"[4] مي رسيد.
***
زمان به عقب بر نمي گردد
اما اگر گذارتان به فكه افتاد
به پوتين هاي تركش خورده ام
سلام برسانيد!

(سعیدی راد)
--------------------------------------------------------------------------------

[1] فرمانده شهيد سيد جمشيد صفويان
[۲] ايت الله جمي امام جمعه آبادان كه در دوران جنگ خطبه هاي آتشينش حتي در گلوله باران دشمن قطع نشد.
[۳] سيد صالح موسوي
[۴] از نوجوانان شهيد مقاومت خرمشهر