مادر حوّا

 عرش‌ خدا پر شد از عطر گل‌ ياسمن‌

ساقي‌ لب‌ تشنه‌گان‌! باده‌ بنوشان‌ به‌ من‌

 

جان‌ مرا تازه‌ كن‌، مطرب‌ شور‌آفرين‌

بر رگ‌ روحم‌ بيا زخمة‌ ديگر بزن‌

 

هلهلة‌ عرشيان‌ مي‌رسد از هر طرف‌

غرق‌ چراغاني‌ است‌، حتي‌ بيت‌الحَزن‌

 

رقص‌كنان‌ مي‌رود عشق‌ به‌ پابوس‌ دل‌

چرخ‌زنان‌ مي‌رسد، روح‌ به‌ ديدار تن‌

 

نور دو چشم‌ پدر! آمده‌ هجران‌ به‌ سر

خاك‌ چو يعقوب‌ بود، خلقت‌ تو پيرهن‌

 

بوي‌ خدا مي‌دهي‌ اي‌ گل‌ مينو‌‌سرشت‌

بوي‌ شهيدان‌ عشق‌، بوي‌ حسين‌ و حسن‌

 

باد تكان‌ مي‌دهد بيرق‌ نام‌ تو را

مادر حوّا تويي‌، معني‌ والاي‌ زن‌!

(سعیدی راد)