25
اي خدای رازدار و پرده پوش!
اگر ستاره ها دانه هاي تسبيح من بودند، نمي توانستم حتی گوشه ای از صفات و نعمات والای تو را حساب کنم.
اگر جنگلها قلم می شدند و رودها جوهر، باز هم نمی توانستم مهربانی و بزرگی و بنده نوازی تو را وصف کنم.
رحمت و کرامت تو هم آنقدر وسیع است که هیچ بشری نتوانسته و نمی تواند آن را تصور کند.
ای کسی که لغزشهای گنه کاران را نادیده می گیری؛ به خوبی می دانم که گناه، روح و روان آدم را آلوده می کند و به سمت تو آمدن دلهای را جلا می دهد و زلال می کند. کمک کن تا در این ایستگاه بیست و پنجم میهمانی رمضان در مسیری که به ما نشان داده ای پایدار و ثابت قدم باشم. همین.
26
ای خدایی که با نعمت هایت با ما اظهار دوستی می کنی
وقتی به خودم نگاه می کنم و خطاهایی که مرتکب شده ام، خیلی زود مثل یک گیاه پژمرده می شوم. اما وقتی به کرامت و بزرگواری تو نگاه می کنم، نشاط و امیدواری در جانم ریشه می دواند و از طرفی به تو اعتماد دارم که امیدم را ناامید نخواهی کرد.
در بیست و ششمین ایستگاه میهمانی رمضان اگر بخواهم بی پرده حرفی بزنم، می گویم: پشتوانه من در همه گرفتاریها و تنگدستیها رافت و رحمت بی نهایت تو است. در این روزهم ما را در نعمت های خودت غوطه ور کن و لطف بی اندازه ات را از ما دریغ مکن. همین
.
سعیدی راد
27
ای دانای اسرار نهانی
شاید اگر کسی غیر از تو از گناه و اشتباهاتم مطلع می شد آن را انجام نمی دادم و البته اگر از تسریع در عاقبت گناهان، آگاهی داشتم باز هم امکان داشت از انجام آن گناه پرهیز کنم و این، نه از آن جهت است که دیگران را بر تو ترجیح می دهم بلکه به این خاطر است که تو را در پوشاندن گناه بهتر و برتر از دیگران می دانم.
ای ستار العیوب، در ایستگاه بیست و هفتم میهانی رمضان، فضل و بخشش خودت را شامل حالم کن وبا خطا پوشی ات از گناهانم بگذر و برای آن مرا سرزنش مکن. همین.
.
سعیدی راد
عبدالرحیم سعیدی راد