سلام ،

امروز مي خواهم اعتراف كنم

 كه با اشاره چشمان تو «شاعر» شده ام.

شاعري كه واژه هايش خنده های گل سرخ است و تبسم  اقاقي ها.

شاعري كه واژه هايش عطر غزل هاي حافظ است و طعم ترانه هاي باباطاهر.

شاعري كه در همه شعرهايش نام مهربان «تو» جريان دارد.

مطمئن هستم

يك روز باورت مي شود

كه من دلي دارم به کوچکی دل يك پروانه ي سفيد بال،

و به شفافي يك قطره شبنم،

و در اين دل،

عشقي دارم به وسعت تمام آفرينش!

و در اين ميان همه افتخارم اين است كه عاشق «تو» هستم.

خدايا مرا عاشق بميران.

ديگر عرضي ندارم.