ای وای دل خسته سرانجام
افتاد چنان آینه از بام

غلطید ولی خوشه اشکی
از گوشه چشم گل بادام

افسوس که در دام غرورم
هم صیدم و صیادم و هم دام

در این شب توفانی یادت
دریای دلم کی شود آرام؟

دنبال تو می آید از این پس
این آهوی وحشی که شده رام

با این همه دلتنگ شدن ها
با این همه دشواری ایام

ای کاش که می آمدی اینجا
یا اینکه می آمد از تو پیغام!

 حجه الاسلام و المسلمین جمی یکی از مبارزان خطه جنوب ایران است که از ابتدای پیروزی انقلاب تا سال گذشته امام جمعه آبادان بوده است. این اشعار ادای دینی به این چریک پیر روزهای جنگ است:

گرچه اندوهي نهان دارد جمي

دست هايي مهربان دارد جمي

در ميان سينه پاكش دلي
ساده چون آب روان دارد جمي

زخم هايي اينچنين دارد به دل
خطبه هايي آنچنان دارد جمي

گرچه گمنام است با اهل زمين

دفتري در آسمان دارد جمي

۲
سایه به سایه
به دنبالت روانم
                   همسایه.

۳

طرح

تصویر نام تو
بر فنجانم می افتد
 ماه
در چاه هم دیدنی ست.

سلام. حالا كه اين نامه را مي نويسم حسي عجيب به گلوي واژه هايم چنگ انداخته است.

باد، بوي اشك هاي تو را مي دهد. دلواپس نگاه هاي باراني ات شده ام. مثل اسپند بر آتش.

تكليف من كه معلوم است،

اما تو از نيامدن آفتاب و سوسوي سخن هاي ستاره ها خرده مگير!

حتي درخت ها هم يك شب كابوس ناگزير تبر مي بينند.

امروز هم از چشمان درختي سيبي در دامانم افتاد،

دقت كه كردم سيب نبود.

خاطره اي تازه از تو بود،

كه بي بهانه دلم را به بازي گرفته بود.

با اين حال اگر براي واژه هاي شعرم نوري نمي باري، لااقل در خلوت ترانه هايم آيينه اي بكار!

چشم هايت ديدني ترند.

ديگر عرضي نيست!

تا تو را دارم و سرمست توام
در سر آغاز، تو را بنویسم

کار من این شده هر شب تا صبح
مشق لبخند تو را بنویسم

عاشقی درد عزیزی ست، بگو
درد این عشق، کجا بنویسم؟

جای آن است که در باره ی تو
فارغ از چون و چرا بنویسم

باید از شوق صدایت، بر دل
بی صدا از تو صدا بنویسم

کاش یک روز به جای"من" و "تو"
روی هر پنجره "ما" بنویسم

راستی این شب ها جایت خیلی خالی بود. شاید اگر بودی دیگر لازم نبود برای دیدن ستاره ها سربلند کنی. چون کهکشانی از ستاره از چشم هایم جاری بود.

راحت تر برایت بگویم: این چند شب آنقدر اسم تو را برده ام که حالا صدایم در نمی آید.
حالا هم این ها را برای تسلای دل خودم می نویسم، زیرا تو هیچ لحظه ای از خاطر من جدا نبوده ای.

گفت: مشق نام لیلا می کنم
خاطر خود را تسلا می کنم
چون میسر نیست ما را کام او
عشق بازی می کنم با نام او ... همین!

ابن ملجم

چون کوفه که چهره ای پر از غم دارد

اين سينه دلی شکسته را کم دارد

در شهر علی (ع) يکی ست اما انگار

هر كوچه هزار "ابن ملجم" دارد

کوفه

دنيای ستم "قطام" را می خواهد 

 پيراهن ننگ و نام را می خواهد

كوله مهرباني

آهسته و ناگهانی از راه رسید

آن چهره ی آسمانی از راه رسید

همبازی کودکان بی کس ـ مولاـ

با کوله ی مهربانی از راه رسید

 مولاي غريب

از ناله او ستاره و ماه گريست

يك نخل دلش گرفت و آنگاه گريست

مولاي غريب كوفه از راه رسيد

آهسته و دلشكسته در چاه گريست!

گزارش ایسنا - بخشهایی از اشعار خوانده شده

حاشیه نگاری خبرگزاری مهر

گزارش روزنامه کیهان

گزارش روزنامه خراسان

عکس های دیدار از سایت دفتر مقام معظم رهبری

آن شب نوبت به شعرخوانی بنده که رسید، آقای مردانی در معرفی من گفتند:
دیشب مهمان افطاری رهبری بودیم. ایشان در پایان شعر خوانی اشاره کردند که امشب دو شعر خوب شنیدیم که منظور ایشان شعر بنده و این آقای سعیدی راد بود!!!

تا مدتها این صحبت آقای مردانی نقل مجلس دوستان شاعر بود...

اون شب یک نفر به آقا گفت که آقایان سبزواری و گرمارودی قراره به میمنت این شب (میلاد امام حسن (ع)) در محضر شما آشتی کنند. آقا چیزی نفرمودند. طبق معمول سبزواری به عنوان نفر اول شعر خواند. نوبت که به شعر خوانی آقای گرمارودی رسید، با کمی شیطنت گفت:

فردا صبح قزوه برای چند سال ایران را ترک می کند و به هند می رود. شایدبرای آنها که او را نمی شناسند خبر خوبی باشد. اما همین افراد بعد از مدتی خواهند دید که چقدر از فعالیتهای جدی در حوزه شعر غیر فعال خواهد شد.

این رفتن برای خودش که خیلی خوب است و بعد از چند سال تلاش بی وقفه در عرصه شعر می رود که استراحت کند و نفس آرامی بکشد.

همیشه قزوه با آن روحیه فوق العاده بالا و خیر خواهانه موجب حرکت بوده. چه زمانی که صفحه بشنو از نی روزنامه اطلاعات را راه انداخت. چه کارهای او در این چند سال اخیر. راه اندازی بسیاری از همایشهای بزرگ کشوری مثل جشنواره شعر فجر. شرکت دادن شعرا در فعالیتهای برون مرزی. تحول و پیشرو بودن در عرصه شعر در همه قالب ها... از کارهای اوست.

در آینده شاید بیشتر از او نوشتم. حالا دیگر او نیست که مانعم شود که این حرفها را نگویم.